Gdy śpiew staje się obecnością. Wzruszające występy chóru Lorien.
W maju chór Lorien uczestniczył w dwóch wyjątkowych spotkaniach, podczas których muzyka stała się nie tylko artystycznym przeżyciem, lecz także gestem bliskości, pamięci i serca.
13 maja 2026 roku Hospicjum Dobrego Samarytanina wypełniło się śpiewem. Uczniowie naszego liceum odwiedzili Pacjentów oraz ich bliskich, niosąc im chwile wzruszenia, radości i ukojenia. Dźwięki wykonywanych pieśni rozchodziły się po oddziałach, tworząc atmosferę ciepła i wspólnoty. Szczególnie poruszające okazały się rozmowy po występie. Dowiedzieliśmy się, że jedna z Pacjentek sama przed laty śpiewała w chórze, a jeden z Pacjentów był nauczycielem w naszej szkole. W jednej chwili muzyka połączyła pokolenia, wspomnienia i historie, które na nowo wybrzmiały w murach hospicjum.
Kilka dni później, 17 maja 2026 roku, chór Lorien wystąpił w Domu Pomocy Społecznej im. Św. Jana Pawła II w Lublinie podczas Święta Rodzin. To szczególny dzień, w którym Mieszkańcy spotykają się ze swoimi najbliższymi, aby wyrazić wdzięczność za obecność, wsparcie i miłość, które nadają codzienności głębszy sens.
Po Mszy Świętej uczestnicy wydarzenia wysłuchali koncertu naszego chóru. Śpiew młodzieży stworzył niezwykłą, pełną czułości atmosferę i zbudował międzypokoleniowy most między Mieszkańcami, ich rodzinami oraz uczniami. Tego dnia nie zabrakło również występu samych Mieszkańców, którzy zaprezentowali autorską piosenkę przygotowaną specjalnie na tę okazję.
Oba majowe spotkania przypomniały nam, że muzyka ma wyjątkową moc. Potrafi być rozmową bez słów, znakiem pamięci, wyrazem wdzięczności i obecności przy drugim człowieku. Dla społeczności I Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Lublinie były to chwile szczególne – pełne wzruszeń, dobra i przekonania, że szkolny chór może nieść piękno tam, gdzie jest ono najbardziej potrzebne.
Dziękujemy wszystkim, którzy przyjęli chór Lorien z tak wielką serdecznością. Dziękujemy również naszym uczniom i opiekunom za wrażliwość, zaangażowanie oraz piękne świadectwo tego, że talent staje się najcenniejszy wtedy, gdy jest ofiarowany innym.


